سيل يكي از مخاطرات طبيعي است كه بعلت ريزش باران شديد، ذوب برفها، تغيير بستر رودخانه ها و تخريب سدها از جمله عواملي هستند كه ممكن بروز سيل شوند . هشدار دهي زود هنگام حوادث غير مترقبه اي نظير سيل براي ايران كه از لحاظ حادثه خيزي جزء شش كشور اول دنيا مي باشد از اهميت خاصي برخور دار است امروزه با استفاده از روشهاي پيشرفته سيستم هاي هشدار دهنده و پردازش داده ها و به كارگيري ماهواره ها و رادارهاي هواشناسي ، نقشه هاي هواشناسي وقوع سيل پيش بيني مي گردد بدين منظور در اين مقاله به بررسي سينوپتيكي دو الگوي بارش سيل آسا پرداخته و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت ، نقشه هاي هواشناسي مربوط به سطح زمين ، سطوح مياني جو ، نقشه قائم جو و تصاوير ماهواره ميتوست () ممورد بررسي قرار گرفت نتايج نشان داد در مواقعي كه مراكز كم فشار سوداني در منطقه مستقر بوده شاهد بارش هاي سيل آسا و در مواردي كه مراكز كم فشار سوداني و مركز كم فشار مديترانه اي ادغام و تبديل يك به سيستم ديناميكي مي گردد شاهد بارش هاي سيل آسا و سنگيني در اصفهان بويژه در نواحي جنوب غربي و جنوب استان خواهيم بود .

كلمات كليدي:

سيستم هاي هواشناسي، سيل، نقشه هاي هواشناسي