تجربه زلزله هاي اخير از جمله گيلان، زنجان، بم و لرستان نشان از آسيب پذيري ساختمان هاي ساخته شده در كشور، در برابر زلزله دارند، زيرا اين سازه ها به علل همچون الف – بر اساس آيين نامه ها لرزه اي مناسب طراحي نشده اند ب – مشكلات آيين نامه اي (اهداف طراحي) ج- مشكلات اجرايي د – مصالح غير استاندارد ه – مهارت ناكافي دست اندركاران اجرايي آسيب پذير مي باشند و- تغييرات در كاربري ساختمان ز – افزايش وزن طبقات ساختمان ح – افزودن طبقات جديد به ساختمان موجود و- تغييرات در معماري ساختمان بدون دقت در سيستم سازه اي و … از اين رو، اهميت و نياز ارتقا عملكرد ساختمانهاي موجود براي پايداري تحت نيروهاي زلزله با روش هاي بهسازي قابل اعتماد، آسان، سرعت اجرا و اقتصادي، عدم افزايش وزن ساختمان را پر رنگ تر نموده است. افزايش در سختي، شكل پذيري، ميرايي، مقاومت لرزه اي به شيوه هاي گوناگون، كم و بيش مشكلات اجرايي و تغييرات در معماري ساختمان را به همراه خواهد داشت. از آنجاييكه بهسازي لرزه اي را مي توان با افزايش پارامترهاي بيان شده در بازه عضو و سيستم صورت گيرد. لازم است بعد از تقويت صورت گرفته تمامي مواردي كه مداخله براي بهسازي انجام مي گيرد با آزمايشات لازم كنترل گردد تا به اهداف مورد نظر چقدر نزديك شده است. با توجه به اينكه بهسازي لرزه اي صورت گرفته در يك محدوده وسيع صورت مي گيرد سرعت اجراي عمليات بهسازي و زمان عدم استفاده از يك ساختمان در اولويت مي باشد. ضمنا از بين همه روشها، آنكه داراي فن آوري آسان براي پذيرش، دسترسي ساده به مصالح روش، عدم وابستگي به شرايط جوي و كم هزينه بودن و عدم افزايش وزن را دارا باشد در اولويت بعدي قرار دارد. در اين مقاله با استفاده از تجربيات بارسازي و بهسازي بنياد مسكن انقلاب راهكارها و روشهاي مورد استفاده به منظور بهسازي لرزه اي ساختمانهاي مصالح بنايي آسيب پذير همراه با نقاط ضعف و قوت هر يك از روش هاي بكار رفته مورد مطالعه قرار خواهد گرفت و مقايسه لازم بين روشها جهت بهسازي صورت خواهد گرفت.

كلمات كليدي:

مقاوم سازي ، بهسازي ، سازه هاي بنايي