با توجه به پيچيدگي بلاياي طبيعي در شهرها و نياز مبرم به بكارگيري وجوه كاهش خطر درمحدوده هاي مسكوني شهري، مديريت ريسك به عنوان روشي نوين و اثر بخش در مراحل پيشگيري و آمادگي در شرايط بحراني، به شيوه هاي مختلفي درجهان به كار گرفته شده است. مديريت ريسك شامل مجموعه اي از فرايندهاي مورد نياز براي شناسايي، تحزيه و تحليل و واكنش در مقابل بحران مي باشد كه هدف آن بيشينه سازي نتايج و اهداف مورد نظر و كمينه سازي خطرات و پيامدهاي ناگوار آن است. از خصوصيات بارز مديريت ريسك مي توان به : پاسخگويي به شرايط بحراني قبل از وقوع، كاهش هزينه ها، اثر بخشي برنامه هاي مديريت بحران، در نظر داشتن چشم اندازكلي و تاثير مستقيم درمراحل بعدي مديريت بحران، اشاره كرد. به كارگيري روش مديريت ريسك زلزله در برابر بلاياي طبيعي دركشورهاي مختلف از سابقه بسياري برخوردار است و موسسات مختلف چارچوب هاي مختلفي را مورد استفاده قرار مي دهند. با توجه به موارد مطرح شده، مديريت ريسك و تكنيك هاي آن فرصت بومي سازي را با توجه به شرايط هر منطقه به شيوه اي مناسب فراهم مي آورند. در اين مقاله با بررسيي چارچوب هاي نظري موجود در مورد مديريت ريسك و اسفتاده از تكنيك ها و روش ها يآن، با توجه به مراحل عمومي مديريت ريسك (كه شامل: شناسايي ريسك، تجزيه و تحليل كيفي ريسك، تجزيه و تحليل كمي ريسك، پاسخ به ريسك، پذيرش ريسك، كاهش ريسك، تسهيم ريسك، انتقال ريسك، كنترل و پايش نتايج پاسخ به ريسك، هستند) به مطالعه وبررسي آنها و مطالعه تطبيقي جهت ارايه يك الگوي بومي پرداخته شده است. رو تحقيق عبارت است از انجام مطالعات كتابخانه اي جهت بررسي استانداردها و چارچوب هاي موجود در زمينه مديريت ريسك وتكنيك هاي ارزيابي ريسك ومطالعه تطبيقي جهت ارائه الگوي بهينه در مديريت ريسك در كشور. در نتيجه اين تحقيق با بررسي چارچوب هاي مختلف مديريت ريسك درجهان، به بررسي ويژگي هاي هر چارچوب جهت بومي سازي فرايند مديريت ريسك زلزله متناسب با شرايط زلزله خيز كشور نموده كه در ادامه اين تحقيق ميتوان با مشخص نمودن خطرات و ريسك هاي موجود در محدوده (در مورد خطر وقوع زلزله ) با انتخاب الگوي مناسب، به اولويت بندي خطرات و آنگاه به اولويت بندي برنامه هاي مديريتي جهت اجرا پرداخت.

كلمات كليدي:

مديريت ريسك ، چارچوب نظري ، مديريت بحران زلزله