مطالعات در زمينه مديريت پس از سوانح نشان داده‌اند كه در بسياري موارد، به ويژه در مناطق شهري و توسعه يافته‌تر، بهسازي و بازسازي، بعد از سانحه، پيچيده و كند مي‌شود. اين امر به واسطه عوامل متعددي چون پيچيدگي و عناصر ساختماني به جا مانده از واحدهاي مسكوني ويران شده، سطح توسعه‌ي منطقه، تشكيلات ديوان سالاري حاكم بر روند ساختمان سازي ، تعداد بسيار زيادي بي‌خانمان‌ها، سطح استاندارد زيست اوليه و غيره مي‌باشد. در اين حالت تهيه مسكن پس از مرحله سرپناه اضطراري ، مشكل اصلي مي‌گردد. لذا پژوهش پيش رو بر آن است تا نياز مسكن بازماندگان از زلزله اي احتمالي را پيش بيني و با تلفيق برنامه ريزي صحيح و اصولي و . . . و مديريت بحران تسهيلات لازم جهت شناخت مكان‌هاي مناسب اسكان موقت ايشان و نحوه آن ؛ بعمل آورد بطوري كه در صورت وقوع حادثه امكان برقراري سريع اردوگاه ها براي زلزله زدگان ميسر گردد. بدين منظوربا تدوين معيارهايي كه متاثر از شرايط طبيعي و كالبدي محدوده مورد مطالعه مي باشد ، مكان يابي سايت ها با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS و منطق فازي صورت گرفته و در نهايت با بهره جستن از امكانات تحليل سلسله مراتبي AHP سايت هاي مورد نظر رتبه بندي شده است.

كلمات كليدي:

اسكان موقت ، برنامه ريزي ، مديريت بحران ، مكان يابي