در قرن حاضر، بلاياي طبيعي ، به عنوان يكي از اشكال كاملا شناخته شده و مهم بلايا درجهان مطرح بوده بطوريكه باعث وارد آمدن خسارات جبران ناپذيري بر بخش هاي اجتماعي، اقتصادي و محيطي شده و هر ساله انسانهاي زيادي جان خود را بر اثر وقوع اين بلاياي ويرانگر از دست مي دهند. در اين ميان، آمادگي و ارائه تصميم گيري هاي مناسب،ريال مي تواند باعث كاهش خسارات احتمالي گشته و زيانهاي وارده را به حداقل رساند. خشكسالي به عنوان خسارت بارترين و تكرار پذيرترين بليه طبيعي محسوب ميگردد و نسبت به ساير بلاياي طبيعي، داراي تكرار بيشتر و مدت زمان وقوع طولاني تري است. اين بليه جز طبيعي از هر اقليم محسوب مي گردد بطوريكه بكندي و در دوره زماني نسبتا طولاني ظهور و توسعه پيدا مي كند، لذا تعيين زمان وقوع، توسعه و پايان آن بسيار مشكل مي باشد و به همين دليل خشكسالي را پديده اي خزنده تلقي مي كنند. لذا ارائه راهكارهاي مديريتي در مقوله كسب آمادگي در رويارويي با اين بليه مي تواند نقش بسيار مهمي را در مديريتهاي بهينه و به حداقل رساندن خسارات وارده ايفا نمايد و همين امر خواهد توانست راهگشاي سياستگذاريهاي مديريت ريسك بجاي مديريت بحران گردد. در اين تحقيق سعي گرديده است تا با ارائه روشي تكميلي، طرح مناسبي را جهت رسيدن به اين آمادگي ارائه نمود.

كلمات كليدي:

متدولوژي ، خشكسالي ، مديريت ريسك ، بلاياي طبيعي