در مورد لرزه خيزي كشور ايران و آسيبها و ويرانيهـاي ناشـي از وقـوع زلزلـه در منـاطق مختلـف آن گزارشـهاي متعددي ارائه شده است . به دنبال وقوع هر زلزله نسبتًا قوي كه اغلب با خلق يك فاجعه همراه بـوده اسـت اقـداماتي جهـت مقاوم سازي واحدهاي ساختماني علي الخصوص بافتهاي فرسوده در سطح كشور صورت گرفته است . برگزاري سـمينارها، پژوهشهاي علمي،وضع دستورالعملهاو ضوابط فني و ارائه ال گوهاي سازه اي مقاوم و اجراي آنهـا از جملـه ايـن اقـدامات بـه شمار مي آيد . توجه به پديده زلزله و دست زدن به اقدامات مقاوم سازي از چندين دهه قبل در كـشور آغـاز شـده و پـس از وقوع زلزله ويرانگر گيلان - زنجان شتاب بيشتري به خود گرفته است . پس از زلزله ١٣٦٩ گيلان - زنجان كه به مثابـه زنـگ خطري براي مردم و دست اندركاران ساخت و ساز كشور بود انتظار مي رفـت يـك نقطـه عطفـي در شـيوه سـاخت وسـاز كشور ايجاد شده و بتدريج گونه هاي سازه اي از نوع سنتي و غير فني به نوع مدرن و مهندسي تبديل گـردد . در ايـن مقالـه راهكارهاي عملي و كاربردي مقاوم سازي لرزه اي واحدهاي ساختماني همراه با طرح اجرايي نمونه ارائـه مـي شـود . بـراي رسيدن به اين هدف ابتدا موقعيت گونه هاي ساختماني كشور از لحاظ آسيب پذيري مورد ارزيابي قـرار گرفتـه و سـپس بـا انجام برداشتهاي ميداني از مناطق مختلف كشور و نيز اتكا به گزارشها و تجربيات دسـت ا نـدركاران سـاخت وسـاز كـشور، اهم مشكلات و موانع مقاوم سازي بررسي مي گردد . در نهايت با ريشه يابي موانع، راهكارهاي عملي و كاربردي لازم براي برطرف كردن آنها ارائه مي شود .

كلمات كليدي:

زلزله، آسيب پذيري، مقاوم سازي، الگوهاي سازه اي، تكنولوژي ساخت ، بافتهاي فرسوده