كشور ايران جزو 10 كشور سانحه خيز جهان مي باشد كه اين موضوع لزوم توجه به امر مديريت بحران و برنامه ريزي جهت اجراي سيستم هاي مقابله با حوادث و سوانح را دركشور تاكيد مي كند. در اين راستا ، ايجاد آمادگي در افراد و اعمال ساختار مديريت بحران درمكان هاي ويژه ، تاثير بسزايي در كنترل شرايط بحراني دارد، زيرا اين اماكن با توجه به فعاليت هاي روزمره خود از قبيل ارائه خدمات درماني ، تجاري و ... تعداد زيادي از افراد را در يك بازه زماني در خود جاي داده و در صورت بروز بحران ، احتمال آسيب هاي جسماني و ميزان تلفات و خسارات در آنها بيشتر مي باشد . بدين منظو ر در اين مقاله با انتخاب مراكز بهداشتي - درماني به عنوان يكي از اين دسته مراكز ، سعي شده است با استفاده از سيستم فرماندهي بحران بيمارستاني ( كه در مراكز درماني سراسر دنيا در حال اجرا بوده ) و مقايسه عملكرد اين سيستم با رويكردهاي اجرائي گذشته و سپس انتخاب يك بيمارستان به عنوان طرح پايلوت و اجراي اين سامانه در آن ، موانع و مشكلات اجرائي از نظرتطبيق اين ساختار با شرايط بيمارستان هاي كشور بيان شده و در نهايت راهكارهايي جهت اصلاح و تغييرات احتمالي پيشنهاد گردد.

كلمات كليدي: