تفكر آمادگي، مقابله و بازسازي با نگرش كاهش آسيب رساني سوانح طبيعي به مجتمع هاي زيستي، از گذشته در مجامع علمي-پژوهشي مطرح بوده و در زمينه مقاوم سازي ساختمان ها نيز پيشرفت هاي قابل توجهي حاصل شده است. بدون ترديد مقاوم سازي ساختمان ها و اجراي دقيق تكنيك هاي ساختمان سازي در مرحله ي بازسازي، به امنيت نسبي مي انجامد، اما اين تمام كاري نيست كه در زمينه بازسازي وايمن سازي محيط زيست انسان ها مي تواند انجام گيرد، بلكه بايستي در انديشه ي بازتواني فرآيند ها و اقدامات هماهنگ براي بازسازي زير ساخت هاي فيزيكي و احياي وضعيت اجتماعي و اقتصادي جوامع آسيب ديده (فلاحي،1382) با درنظرگرفتن ويژگي‌هاي توسعه پايدار اين جوامع در مدت زمان كوتاهتري باشيم. چنين اقداماتي علاوه بر كاهش ريسك بلايا، به كاهش تلفات و هزينه هاي مربوط به آن ها نيز كمك مي كند. مناطق شمالي استان كرمان در دو سال اخير تحت تأثير برنامه هاي بازسازي زلزله ي سال 1383 شهرستان زرند با ساخت و ساز ها و تغييرات چشمگيري مواجه بوده است. اين در حالي است كه اين شهرستان و روستا هاي اطراف آن سابقه ي آسيب از حوادثي چون سيلاب هاي متعدد و زمين لرزه هاي سال هاي 1355 و1367 را نيز داشته اند و خسارت هاي اساسي و نياز به ساخت 15673 واحد مسكوني در زلزله ي اخير(آمار بنياد مسكن انقلاب اسلامي)، هر انساني را به فكر وامي دارد. روستاي داهوئيه از توابع شهرستان زرند در زلزله ي اخير بين حدود103 شهر و روستاي متأثر، يكي از دو روستايي بود كه با بيش از 90 درصد تخريب بالاترين ميزان خسارت را متحمل شد. بنابراين و با توجه به حجم نسبي بالاي بازسازي، بازتواني اين روستا با توضيح فرايند بازسازي به عنوان نمونه مورد بررسي قرار گرفت و نتايج مشاهده شده توسط محققين و بدست آمده از نظرات مردم همچنين مسئولين بازسازي، با اميد كاهش خسارات در سوانح بعدي در زير آورده شده است.

كلمات كليدي: