علي رغم اينكه در كشورهاي صنعتي عمر مفيد ساختمان هاي مسكوني حتي بيش از 100 سال رسيده است، اين رقم در كشور ما در حدود 20 تا 30 سال است. ادامه اين روند منجر به خسارت هاي هنگفت جاني و مالي مي شود. عامل اصلي پيدايش و تشديد اين وضعيت، كيفيت نازل ساخت واحدهاي مسكوني و فقدان نظارت كارآمد در اين مرحله مي باشد. پيامد اين مساله احداث ساختمان هايي با آسيب پذيري زياد در برابر حوادث طبيعي و عمر مفيد پايين مي باشد. تخريب گسترده ساختمان هاي مسكوني در زلزله اخير بم شاهدي بر اين مدعاست. در اين مقاله با ارزيابي عيني و آماري ساختمان هاي مسكوني ساخته شده و درحال ساخت شهر تهران و كنترل كيفيت آنها، به بررسي علل و عواملي كه باعث ايجاد كيفيت نامطلوب ساخت و ساز در شهر تهران شده است، پرداخته مي شود. همچنين عملكرد مهندس محاسب در طراحي و مهندس ناظر در نظارت و پيمانكاران در اجرا مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته شده است و نقش سازمان هايي از جمله شهرداري در اين رابطه بررسي مي گردد. در آخر راهكارهايي جهت پيشگيري و مديريت بحران قبل از وقوع حادثه ارائه مي گردد.

كلمات كليدي:

كيفيت ساخت و ساز ، عملكرد مهندسين ، ساختمانهاي مسكوني ، تهران ، پيشگيري و مديريت بحران