اثر استفاده از فولاد جاذب انرژي در تيرهاي پيوند قابهاي مهارشده واگرا با مدلسازي اجزاي محدود تمامي اعضاي قاب در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته است. فولاد جاذب انرژي فولادي است كه تنش جاري شدن آن كمتر از تنش جاري شدن فولاد معمول ساختماني است و بنابراين عضوي كه از اين نوع فولاد ساخته ميشود در تغيير مكانهاي كوچكتري جاري شده و ميزان جذب انرژي آن افزايش مي يابد. از آنجايي كه در قابهاي مهار شده واگرا تير پيوند وظيفه جذب انرژي ناشي از زلزله را داراست، جنس تير از نوع فولاد جاذب انرژي انتخاب شده و با حالتي كه جنس تير پيوند از نوع فولاد ساختماني باشد مقايسه گرديده است. براي صحت سنجي مدل اجزاي محدود از آزمايش تجربي كه توسط برونو بر روي يك قاب مهار شده واگرا با مقياس كامل صورت گرفته استفاده شده و مشاهده گرديده كه نتايج حاصل از مدل و ازمايش تطابق مناسبي داشته اند. با انجام تحليل بار افزون بر روي مدلهاي قاب ملاحظه گرديد كه قابهايي كه در آن تيرهاي پيوند از جنس فولاد جاذب انرژي هستند در مقايسه با قابهاي داراي تير پيوند از جنس فولاد ساحتماني عملكرد بهتري داشته اند و جذب انرژي و سختي اوليه و شكل پذيري در حالتي كه از تير پيوند از جنس فولاد جاذب انرژي استفاده شده بيشتر بوده است.

كلمات كليدي:

تير پيوند ، قاب مهار شده واگرا ، شكل پذيري ، فولاد جاذب انرژي