مسئله كنترل عيار و دقت مورد نياز، يكي از دست و پا گيرترين مسائل معدنكاري است. عدم كنترل دقيق عيارها، تقريبا در تمام معادن سبب بروز مشكلات جدي مي شود. كنترل عيار بر اساس اطلاعات حاصل از نمونه گيريهاي دقيق و مرتب انجام مي گيرد. روش نمونه گيري به نوع معدن بستگي دارد، كه در معدن مس سرچشمه در حال حاضر نمونه گيري از چالهاي استخراجي بوده و چهت ارائه طرح استخراج روزانه از اطلاعات اين چالها استفاده مي شود. براي تعيين دقت (نوسانات) عياري خوراك كارخانه بايستي خطاهاي نمونه برداري در معدن و ازمايشگاه (واريانس رويهم رفته) ، واريانسهاي تخمين بلوك و پراكندگي عيارها در تناژ ارسالي مشخص باشند كه با معلوم بودن اين واريانسها، در سطح اعتماد معين ميتوان مقدار نوسانات عياري خوراك كارخانه را براورد كرد و بامحاسبه واريانس تخمين سيستم نمونه گيري سيستماتيك در تغليظ (n نمونه در زمان T) و بهره گرفتن از آزمونهاي آماري مي توان معني دار بودن اختلاف عياري بين معدن و تغليظ را جستجو كرد. با استفاده از روش آماري طرح هاي چند عاملي، پارامترهاي معدني موثر بر بازيابي كارخانه تغليظ عيار، درصد CuO/Cu ، درصد Fe و نسبت كالكوسيت به كالكوپيريت خاك تعيين گرديدند. همچنين بامقايسه نتايج نمونه گيري از چالهاي استخراجي درحالتهاي مختلف مشخص گرديد كه روش نمونه گيري با سه ظرف اگر به نحو صحيح انجام گيرد، حالت بهينه خواهد بود. با افزايش تعداد كارگاههاي استخراج و چگالي شبكه حفاري، استفاده از بيل هاي الكتريكي كوچكتر روي جبهه كاري هاي سولفوري، كاهش واريانسهاي مراحل مختلف نمونه برداري، پر نگه داشتن انبار خاك كارخانه و تاخير در مصرف خاك مي توان از نوسانات عياري خوراك كارخانه كاست.

كلمات كليدي: