در اين مقاله يك معيار گسيختگي بر اساس اصول مكانيك شكست براي توده سنگي كه حاوي درزه كوتاه و مقطع مي باشد بدست مي ايد. با روشي واقگرايانه ولي مرتبط با اصول كلاسيك مكانيك شكست كه در آن سطح ترك (درزه) هاي موجود در محيط مواد جامد و شكننده را بدون اصطكاك (friction free) فرض مي كنند. در اينجا اصطكاك موجود در سطح درزه هاي سنگ بعنوان پارامترهاي مقاومت برشي درزه وارد معادلات اساسي معيار گسيختگي مي شود. لذا پارامترهاي اصلي مقاومت در معيار بدست آمده شامل سفتي شكست (fracture toughness) K IC و اصطكاك سطوح درزه jI مي باشند. با توجه به اينكه درموادجامد و شكننده بيشتر به حالت اول شكست (Model) كه ناشي از بارگذاري كشش بر محيط مورد نظر است توجه زياد مي شود. در حاليكه در مكانيك سنگ محيط تنشهاي فشاري (compressive field) بيشتر مورد توجه است. لذا در تعريف و توسعه معيار مورد بحث بر خلاف معمول ديگران از حالت دوم شكست (Mode II) استفاده خواهيم كرد زيرا تنشهاي برشي ناشي از وجود محيط تنشهاي فشاري همه جانبه در ايجاد حالت دوم شكست (Mode II) بيشترين سهم را دارند در بخش بعدي مقاله به بحث درباره معيار بدست امده پرداخته و نتايج مورد بررسي قرار مي گيرد. همچنين به كاربرد مكانيك شكست و معيار بدست آمده در تحليل پايداري شيبهاي سنگي با ارائه يك مثال اشاره مي شود.

كلمات كليدي: