كاربرد تئوري ضعف در طراحي سيستمهاي كاروان حمل و نقل كه ماده معدني از يك نقطه بارگيري و در نقطه مشخصي تخليه مي گردد از ديرباز درمعادن روباز كاربرد داشته است. اين روش كارايي خود را در مواردي كه تعداد نقاط بارگيري (سينه كارهاي استخراجي) و همچنين محلهاي تخليه افزايش پيدا ميكند از دست مي دهد و نمي توان با استفاده از اين روش سيستم بهينه و اقتصادي را براي كاروان حمل و نقل كل معدن طراحي نمود. راه حلي كه در سالهاي اخير در معادن روباز بكار گرفته ميشود استفاده از الگوريتم حمل ونقل مركب (Trans shipment) است. در اين روش تعداد نقاط بارگيري و نقاط تخليه محدوديتي نداشته و بخصوص براي معادني كه براي تنظيم خوراك كارخانه نيازمند اختلاط مواد استخراجي از سينه كارهاي مختلف هستند به نحو مطلوبي قابل استفاده است. همچنين اين روش براي معادني كه كارخانه هاي آرايش انها مواد مورد نياز خود را از چندين منبع تامين مي نمايند نيز به نحو موثري كاربرد دارد. اساس الگوريتم حمل و نقل مركب بر مبناي تعريف پايگاه هاي واسطه اي بين مبادي بارگيري ومحلهاي تخليه است و تركيب بهينه اي را براي كاروان حمل و نقل ايجاد ميكند كه هزينه كل عمليات را به حداقل مي رساند. بديهي است اگر براي هر يك از مراكز بارگيري و تخليه بر مبناي تئوري صف كاروان حمل و نقل مجزا طراحي گردد، جنبه هاي اقتصادي عمليات شديدا لطمه مي بيند و تعداد شاول و كاميونبيش از مقدار مورد نياز خواهد بود، بعلاوه ممكن است مواقعي پيش آيد كه چند سيستم حمل و نقل مجزا نتواند هماهنگ با يكديگر عمل كنند ولي چنانكه كل سيستم حمل و نقل كه داراي چند نقطه بارگيري وچند نقطه تخليه است در قالب يك سيستم واحد طراحي گردد، هزينه هاي حمل به نحو موثري كاهش خواهد يافت. با اين روش مي توان با كمينه كردن هزينه حمل و نقل جنبه هاي اقتصادي بهره برداري از معادن روباز را افزايش داد. اين مقاله تلاش دارد با بيان جنبه هاي تئوريك و ارايه يك مثال عملي استفاده از اين الگوريتم رياضي را در معادن روباز تشريح نمايد.

كلمات كليدي: