اولين كنفرانس معادن روباز ايران (1380)

 

نياز به بازسازي در معدن مس سونگون اهر

نويسنده:
اسماعيل جرجاني - دانشجوي دكتري مهندسي معدن و عضو هيئت علمي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات

خلاصه مقاله:

امروزه فعاليت هاي استخراج معادن سطحي تاثيرات نامطلوبي را بر محيط زيست ايجاد كرده است. اين تاثيرات نامطلوب به همراه نياز روز افزون به زمين باعث شده است كه علميات بازسازي به عنوان جزيي جدايي ناپذير از عمليات استخراج مطرح گردد. در اين بررسي سعي شده است تا با توجه به اطلاعات موجود، روشهايي جهت بازسازي پيت و محل هاي دمپ باطله معدن و كارخانه كانه آرايي كه به ترتيب مساحتي بالغ بر 250، 300 و 150 هكتار را شامل خواهند شد، ارائه گردد. بر اي اساس جهت بازسازي پيت معدن مي توان از افق 1600 تا 1750 متري را كه به صورت يك مخروط بسته مي باشد جهت تشكيل درياچه اي كوچك در نظر گرفت و از اين افق به بالا، با كاهش شيب ديواره هاي غربي، شمالي و جنوبي نسبت به ايجاد پوشش گياهي بر روي اين ديواره ها اقدام. در دمپ هاي بالطه معدن كه حاوي پيريت بوده و داراي پتانسيل توليد اسيد مي باشند، مي توان با ايجاد پوشش فسفات بر روي سطح ذرات پيريت در دمپ هاي تازه و اكسيد نشده و استفاده از آهك جهت خنثي سازي اسيد در دمپ هاي قديمي، مشكل پيريت را تا عمق مناسب برطرف نمنوده و سپس نسبت به ايجاد پوشش گياهي بر رووي انها اقدام نمود. در سد باطله كارخانه كانه آرايي نيز مي توان تا زمانيكه از آن استفاده مي شود با مرطوب نگه داشتن سطح آن ازايجاد گرد و غبار جلوگيري نموده وپس از اتمام استفاده، سطح آن را با خاك مناسب براي رشدگياهان پوشانيده و گياه كاري نمود.

 

كلمات كليدي:


دریافت اصل مقاله: http://www.civilica.com/Paper-IOPMC01-IOPMC01_041.html