با افزايش بار آبي مزاحم محدوده معدن به 35 متر در پله دهم استخراج و رسيدن دبي زهكشي به بيش از 45 ليتر در ثانيه ، عمليات استخراج سنگ آهن با مشكل بالا رفتن هزينه ها ي آتشباري مواجه شده است . گزينه هاي مختلفي به منظور مقابله با مشكلات ناشي از حضور آب در محدوده عملياتي معدن مورد توجه قرار گرفت، كه از آن ميان طرح حفر چاه هاي عميق دراطراف و داخل كاواك معدن تاييد گرديد . در انتخاب اين گزينه علاوه ب ر در نظر گرفتن چهار هدف زنجيره اي بازيافت هر چه بيشتر آب غير قابل شرب معدن، خشك كردن چال هاي انفجاري تر، كاهش هزينه هاي آتشباري و در نهايت تصفيه آ ب شور معدن ، هدف بسيار مهم حفظ آب هاي شيرين زيرزميني اين معدن كه اخيرا از لحاظ كيفي و ك مي با مخاطراتي همراه بود، مد نظر قرار داشت. با بررسي آماري ، دبي خروجي آب شور از پيت به ميزان حداقل 67/3 ليتر در ثانيه برآورد گرديدكه رسيدن به آن از طريق زهكشي به صورت فعلي مقدور ن مي باشد. از پردازش داده هاي مربوط به فصل مشترك بين خاك و سنگ در معدن شماره يك گل گهر جهت تعيين گسل ها ي عمده، وضعيت سنگ كف و محدوده هاي تغذيه آب زيرزميني كاواك معدن استفاده شد. با استفاده از سطح ديناميكي آب محاسبه شده در كاواك معدن، ارتفاع بار آبي در هر نقطه بدست آمد . از اين طريق مختصات بهينه براي حفر حداقل 7 چاه عميق در نقاط با پتانسيل بيشتر تعيين شد . در مكان يابي هر چاه، تجربيات زهكشي سنتي به همراه شواهد هيدروژئولوژيكي مثل ارتباط جايگاه چشم ه هاي داخل معدن با گسل ها ي عمده منطقه، نظريه گسلش بلوكي 4، دره هاي قدي مي و موقعيت گسل هاي آب بند و آب ده لحاظ گرديد. پيش بيني مي گردد با توجه به اعداد و ارقام بدست آمده از آزمايشات پمپاژ معدن، دبي استخراجي از برخي از اين چاه ها بتواند پار ه اي از مشكلات اين معدن را رفع نمايد.

كلمات كليدي:

گل گهر، چاه آب، هيدروژئولوژي ، زهكشي، تعيين محل، گسل