يكي از فاكتورهاي مهم براي برنامه ريزي اقتصادي يك كشور در حال توسعه مانند ايران، داشتن اطلاعات از مزيتهاي نسبي مواد معدني در امر توليد و صادرات ميباشد. آگاهي از مزيتهاي نسبي در بخش تجارت خارجي ب همنظور گسترش صادرات غير نفتي و كاهش وابستگي به اقتصاد تك محصولي نفت، از ضرورت هاي برنامه ريزي كشور ميباشد. ذخاير معدني هر كشور از لحاظ تأمين مواد اوليه بسياري از صنايع وابسته كشور مهم مي باشد. يكي از اهداف برنامه چهارم توسعه اقتصادي و اجتماعي ايران تأكيد بر استفاده از منابع اوليه موجود در كشور ميباشد. كشور ايران موقعيت جغرافيائي ويژ هاي داشته و ساختار زمي نشناسي آن سرشار از مواد معدني ارزشمندي است كه پشتوانه قابل ملاحظ هاي براي پيشبرد برنامه هاي توسعه كشور محسوب مي شوند. در اين مقاله به كمك روش هزينه منابع داخلي (DRC) كه يكي از رو شهاي محاسبه مزيت نسبي محسوب ميشود، وجود يا عدم وجود مزيت نسبي در توليد و صادرات مس به خارج از كشور مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است. سپس دقت نتايج به دست آمده از اين روش با استفاده از شاخصهاي استاندارد جهاني مورد تجريه و تحليل قرار گرفته است.

كلمات كليدي:

معادن در حال بهره برداري مس، مزيت نسبي، هزينه منابع داخلي، توليد، صادرات، واردات