با توجه به عدم پرداختن به موضوع طراحي گروه كار در تحقيقات انجام شده و نيز پيچيدگي و متغير بودن خصوصيات نيروي انساني در اين تحقيق به موضوع طراحي گروه كار در سطح فعاليت با تمركز بر روي نيروي انساني پرداخته شده است . در اين تحقيق پس از ارائه روش عمومي طراحي گروه كار ( با توجه به اينكه تعيين نرخ توليد گروه پايه اصلي طراحي مناسب مي باشد ) نتايج يك مطالعه ميداني 34) كارگاه و 93 فعاليت آجركاري ) ارائه مي گردد . انتخاب فعاليت آجركاري بعنوان يك فعاليت نيروي انساني محور جهت تمركز مطالعه بر روي توليد نيروي انساني صورت گرفته است . هدف از انجام اين مطالعه ميداني بررسي اعتبار مراجع موجود در زمينه طراحي گروه كار براي استفاده پيمانكاران و نيز بررسي تاثير شرايط مديريتي حاكم بر كارگاهها بر توليد گروههاي كار مي باشد . براي انجام مقايسات نرخ واحد نيروي انساني براي فعاليتهاي آجركاري محاسبه و اختلاف نسبي نرخ واحد براي گروه پيشنهادي سنديكا و اطلاعات كارگاهي نسبت به گروه پيشنهادي سازمان مديريت وبرنامه ريزي تعيين و معيار مقايسه قرار گرفته است . نتايج حاصل از اطلاعات واقعي 34) كارگاه و 93 فعاليت آجركاري ) ، نسبت به پيشنهاد سازمان مديريت و سنديكا، به ترتيب اختلافي را در حدود 13/87 درصد و 4/03 درصد نتيجه داد . شاخص مقايسه نسبي ( نسبت اختلاف نسبي نرخ واحد ) براي كارگاههاي داراي شرايط مديريتي متوسط و نامناسب، نسبت به كارگاههاي داراي شرايط مديريتي مناسب، به ترتيب 1/0569 و 1/1551 بدست آمد . اين اعداد نشان دهنده كاهش بازده گروههاي كار در نتيجه كاهش كيفيت مديريتي حاكم بر كارگاهها مي باشد . مقايسه متوسط اختلاف نسبي نرخ واحد براي كارگاههاي داراي شرايط مديريتي مناسب (1/072) و مراجع موجود 1) و (1/0946 اختلاف نسبتاً كمي را نشان داد . نتايج حاصل از مقايسات ، فرض عدم در نظر گرفتن همه عوامل موثر بر توليد ( از جمله شرايط مديريتي حاكم بر كارگاه ) رادر مراجع موجود تاييد نمود .

كلمات كليدي:

گروه كار – نرخ توليد – فعاليت نيروي انساني محور