حوضه هاي آبريز واحدهاي هيدرولوژيكي هر ناحيه جغرافيايي را مي سازند، از اين رو براي دستيابي به اطلاعات هيدرولوژيكي هر محدوده جغرافيايي، به ناچار بايد به مطالعه و بررسي حوضه هاي آبريز آن محدوده پرداخت . در روش سنتي، براي تعيين و مشخص نمودن حوضه آبريز و خصوصيات آن ( مانند تعداد زيرحوضه ها و نوع آنها، مساحت و محيط، شكل، شيب و زمان تمركز ) از نقشه توپوگرافي بهره مي گيرند . در اين مقاله ضمن تشريح روشي نوين، با استفاده از توابع تحليلي ١GIS و مدل ارتفاعي رقومي ) ٢(DEM براي مشخص نمودن محدوده و خصوصيات حوضه آبريز، به مقايسه ي آن با روش سنتي پرداخته شده است . منطقه مورد مطالعه در اين تحقيق حوضه آبريز كوثر در بالا دست منتهي اليه آن، قبل از رسيدن به سد دز شامل چهار ورقه از نقشه هاي ٠٠٠۵۲ : ١ مي باشد . بررسي خصوصيات هندسي بدست آمده از اين روش با آمارهاي قبلي تفاوتهايي را نشان مي دهد، چنانكه مقادير محيط و مساحت حوضه , استخراجي از روش ,GIS به نسبت روش سنتي نشانگر افزايشي محسوس است

كلمات كليدي:

مدل ارتفاعي رقومي، سيستم اطلاعات جغرافيايي، حوضه آبريز كوثر، مرفومتري