اين تحقيق با هدف برقراري رابطه بين خصوصيات فيزيوگرافي و دبي حداكثر ميانگين روزانه سيلاب در زير حوضه هاي بالا دست حوضه آبخيز كارون انجام گرفته است. در اين تحقيقي پس از تطويل و تكميل آمار موجود، 6 توزيع آماري مختلف بر داده هاي مشاهدهاي برازش داده شد و به كمك آزمونهاي آماري، توزيع پيرسون تيپ 3 در اكثر حوضه ها مناسب ترين توزيع تشخيص داده شد. به كمك توزيع منتخب دبي سيلابي با دوره برگشتهاي 2 تا 1000 ساله هر زير حوضه برآورد شده و بين دبيهاي برآورد شده و خصوصيات فيزيوگرافي هر زير حوضه رگرسيون برقرار شد. بر اساس نتايج، براي برقراري رابطه، رگرسيون خطي ماسب تر از غير خطي است. سطح حوضه و طول آبراهه اصلي موثرترين عوامل فيزيوگرافي موثر بر دبي اين سيلاب مي باشند.

كلمات كليدي:

كارون ، سيلاب ، فيزيوگرافي ، دبي حداكثر ميانگين روزانه