در دهه هاي اخير، به منظور غلبه بر نقايص معيارهاي تئوريك شكست، چندين معيار تجربي براي شبيه سازي رفتار سه محوري سنگ بكر پيشنهاد شده است . با توجه به اينكه معيارهاي تجربي به طريق آماري و با برازش يك تابع بر دادههاي آزمايش سه محوره بدست مي آيد، كيفيت برازش آنها از لحاظ آماري قابل بررسي است . مقدار ضريب همبستگي، R 2 ، يكي از گوياترين ملاك هاي آماري براي تعيين كيفيت برازش است . از سوي ديگر، به علت دامنة گسترده تغييرات در خواص سنگ ها و تعداد محدود نمونه هاي سنگي مورد آزمايش، اطلاق يك سطح اعتماد به داده هاي بدست آمده ضروري است . در اين راستا، در اين تحقيق ملاك جديدي تحت عنوان " دامنه عدم قطعيت ثابت ها " ، جهت مقايسه معيارهاي تجربي شكست پيشنهاد شده است از آنجايي كه اين ملاك تركيبي از پارامترهاي جمع مجذور خطاها، شكل معيار، درجه آزادي تابع و سطح اعتماد مورد انتظار از ثابت هاي هر معيار است، نسبت به ملاك ضريب همبستگي جامعتر بوده و جهت مقايسه معيارهاي تجربي شكست در محيطهاي با سطح اطمينانهاي متفاوت، مناسبتر است .

كلمات كليدي:

معيار تجربي شكست، عدم قطعيت، فواصل اطمينان، سطح اعتماد