از طرح ايده استفاده از سيگنال ECG به عنوان يك خصوصيت بيومتريك مدت زيادي نم يگذرد. در كليه تحقيقات گذشته از ويژگيهاي فواصل زماني بين نقاط مشخصه كه از سيگنالECG فرد در حالت استراحت استخراج شده بودند، استفاده شده است. نتايج مؤيد توانايي خوب اين ويژگي در شناسايي هويت افراد مختلف ميباشد، ليكن با انجام بررسي بر روي سيگنال افراد پس از فعاليت بدني مشخص شد كارايي اين ويژگيها در شناسايي هويت با اينگونه سيگنالها بسيار ضعيف م يباشد. در اين تحقيق ضمن ارائه دو ويژگي جديد بر مبناي تحليل در حوزه فركانس و طيف مراتب بالا، علاوه بر دستيابي به دقت بالا در شناسايي هويت با استفاده از سيگنالهاي اخذ شده در حالت استراح ت(بيش از ۹۶ درصد) موفق به كسب نتايج بسيار خوب در شناسايي هويت در حالت پس از فعاليت بدني شد هايم(در حدود ۸۰ درصد)، ضمناً به كمك ايده ماتريس احتمال توانست هايم ۱۰۰ % هويت نمون ههاي مورد بررسي را در دو حالت شناسايي نماييم.

كلمات كليدي:

شناسايي هويت، بيومتريك، الكتروكارديوگرام، فواصل زماني، چگالي طيف توان، طيف مراتب بالا