بدون ترديد جريان آب در پروژه هاي تونلسازي يكي از مسائلي است كه مي تواند آثار مخرب فراواني بر طرح داشته و فعاليت تونلسازي را كاملاً تحت تاثير قرار دهد. بنابراين لازم است محل و مقدار جريان آب به داخل تونل حتي المقدور پيش بيني و در ملاحظات تونلسازي درنظر گرفته شود. از سوي ديگر تجربيات گذشته نشان داده است كه پيش بيني دقيق مقدار نفوذ آب در تونلهاي حفر شده در سنگ به لحاظ اينكه تعيين كليه عوامل تاثيرگذار بر جريان آب معمولاً امكانپذير نمي باشد، كارآساني نمي باشد. در اين مقاله با استفاده از يك روش تجربي، راه حلي عملي براي تخمين نفوذ آب به داخل تونل تشريح مي شود. در اين روش جريان پايدار درازمدت (long term steady state inflow) و مقدار آب خروجي از سينه كار تونل كه در مراحل اوليه حفاري جريان مي يابد (Initial heading inflow)، تخمين زده مي شود. در اين روش مهمترين مسئله، تعيين ضريب تراوايي معادل توده سنگ است كه توزيع مقادير آن با استفاده از نتايج تستهاي فشار آب (لوژان) تخمين زده مي شود. به عنوان يك مثال عملي، اين روش در پروژه قمرود مورد استفاده قرار گرفت و ميزان نفوذ آب در واحدهاي دگرگونه مسير تونل كه از نظر ليتولوژيكي متشكل از شيل، اسليت، فيليت و شيست هستند، مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج به دست آمده از اين روش نشان مي دهد كه اغلب بخشهاي واحدهاي مورد نظر به جز زونهاي خرد شده و گسله، مشكل عمده اي از نظر ميزان آب ورودي به تونل نخواهند داشت.

كلمات كليدي: