در اين مطالعه به بررسي اثر ته نشيني خشك به عنوان يك ساز وكار اصلي در كاهش غلظت آلاينده هاي جوي به وسيله پيوست يك زير برنامه (تابع ته نشيني خشك ) به يك مدل پيشرفته لايه مرزي جو پرد اخته مي شود. مدل لايه مرزي مذكور يك مدل غير هيدروستاتيك است كه در آن از تقريب بوسينسك استفاده شده است. براي وارد كردن اثر ناهمواري سطح در مدل از تبديل مختصات گال –چن استفاده مي شود.الگوريتم به كار رفته براي حل معادله فرا رفت – پخش الگوريتم بالاسوي وزن دار (MPDATA) است ) اسمولاركيويچ و مارگولين، 1995). تابع ته نشيني خشك با به كار گيري فرمول بندي مقاومتي، آهنگ ته نشيني خشك آلاينده هاي جوي اعم از گازها و ذرات معلق را به دست مي دهد و به عنوان يكي از جمله هاي واداشت به الگوريتمMPDATA پيوست مي شود. منطقه مورد نظر در اين مطالعه تهران بزرگ وحومه است كه داراي ابعادkm 40× 30 است. مدل گسترش يافته در يك روز نوعي تابستان (4اوت 2004) اجرا مي شود. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد كه براي نتيجه گيري بهتر الگوريتم تعميم يافته كه اثر ته نشيني خشك را نيز در نظرگرفته است لازم است علاوه بر اثر پخش، ته نشيني خشك وگرانش، اثر ته نشيني مرطوب نيز در محاسبات در نظر گرفته شود.

كلمات كليدي:

مدل عددي لايه مرزي جو، توپوگرافي پيچيده ، ته نشيني خشك