سيستم هاي ذخيره سيكلي گونه اي از بهره برداري تلفيقي از منابع آبهاي سطحي و زير زميني است كه در آن حداقل زير سيستم هاي رودخانه ، آبخوان ، سد ، و عوامل تغذيه مصنوعي حضور فعال دارند . تغذيه مصنوعي آبخوان ، براي تامين نيازهاي دراز مدت ، با برنامه ريزي مشخص و با فرمان و الگوي از قبل تعريف شده صورت مي پذيرد . هدف اصلي اين سيستم ها افزايش توان بهره برداري از منابع آبهاي سطحي با حجم تعريف شده مخزن سد و افزايش آب قابل تنظيم تعريف مي شود . در اين مطالعه تلاش شده است تا با تعريف و توسعه يك مدل بهينه سازي و شبيه سازي ، فرمان بهره برداري بهينه براي يك سيستم ذخيره سيكلي استخراج و رفتار فرمان توسعه يافته با يك مدل شبيه سازي كنترل شود . مدل تهيه شده مي تواند به عنوان يك ماجول در مدل جامع طراحي و بهره برداري بهينه از سيستم هاي ذخيره سيكلي مورد استفاده قرار گيرد . نتايج حاصله از مدل بهينه سازي فوق الذكر در يك حوزه فرضي كاملاً رضايت بخش و حكايت از كار آيي سيستم بهينه سازي پيشنهادي دارد . گرچه سيستم ذخيره سيكلي در اين مطالعه توده اي (lumped) فرض شده است ، لكن ، لحاظ كردن سيستم هاي توزيعي (Distributed ) نيزممكن بوده و فقط حجم محاسبات را افزايش خواهد داد .

كلمات كليدي:

سيستم ذخيره سيكلي ، فرمان بهره برداري ، مدل توده اي