ساختمان به عنوان سرپناه، سرمايه ملي است و حفاظت از سرماي ههاي ملي بر آحاد ملت واجب است. از ديرباز كه امر ساختمان سازي رونق گرفت، در كنار آن امر تعمير، مرمت و نگهداري بنا نيز مطرح شد و پيشرفت نمود. اما متأسفانه در ده هها و شايد سده اخير، علاوه بر اينكه در ساخت بنا، خصوصا بناهاي آجري غير مسلح كه در كشور به شدت رواج دارد، اصول ساز هاي لازم الرعايه به فراموشي سپرده م يشوند، مقوله تعمير، مرمت و نگهداري نيز گرفتار غربت شده اند. بگون هاي كه حتي در سيستم هاي مديريتي كه بودج ههايي براي تعمير و نگهداري بطور خاص اختصاص مي دهند ،بعضي از مديران سطح پايين، صرف اين بودج ههارا، با لطايف الحيل، در كارهاي نوسازي، از افتخارات خويش مي دانند. بنابراين حاصل كار اين خواهد شد كه با انبوهي ساختمان بدون كيفيت مواجه باشيم و در هر حادثه طبيعي خصوصا زلزله، بناهايي كه بايستي سرپناه مردم باشند، بر سر آنان خراب شوند. اين مقاله در نظر دارد به اهميت امر نگهداري بنا بعنوان حفظ سرمايه ملي بپردازد.

كلمات كليدي: