وجود تصميم‌گيرندگان و استفاده‌كنندگان متعدد با اهداف و مطلوبيت‌هاي متفاوت در مسأله بهره‌برداري بهينه كمي و كيفي مخزن، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اين پژوهش با تلفيق مدل شبيه‌سازي كيفي مخزن و يك مدل بهينه‌سازي الگوريتم ژنتيك، قوانين بهره‌برداري از مخزن تدوين مي‌گردد. مدل كمي ـ كيفي بهينه‌سازي در افق بلند مدت، به يك مدل بلند مدت كمي و يك مدل سالانه كمي ـ كيفي شكسته مي‌شود به طوري كه حجم‌هاي بهينه مخزن در انتهاي هر سال از مدل كمي بلند مدت به دست مي‌آيد و به عنوان محدوديت در مدل سالانه بهره‌برداري كمي ـ كيفي اعمال مي‌گردد، اين مدل مقادير بهينه خروجي از دريچه‌ها را با توجه به قيود اعمال شده به‌دست مي‌دهد. در اين مقاله، تاثير اين فرض ساده كننده كه باعث كاهش قابل ملاحظه زمان اجراي مدل مي‌شود مورد بررسي قرار مي‌گيرد. اين مدل براي تدوين قوانين بهره‌برداري كمي و كيفي از مخزن سد 15 خرداد كه داراي مشكلات مربوط به كيفيت آب مي‌باشد مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان‌دهنده كارايي مناسب مدل در تامين بهينه نياز، با توجه به مطلوبيت تصميم‌گيرندگان از لحاظ كيفيت آب مي‌باشد.

كلمات كليدي:

بهره‌برداري بهينه كمي و كيفي، الگوريتم ژنتيك، شبيه‌سازي كيفي