دوام بتن در مجاورت يون سولفات نظير ابنيه مورد استفاده در محيط هاي مجاورت با تماس با آب از مسائلي است كه همواره نگراني ويژه اي به دنبال داشته است. در اين پژوهش امكان استفاده از پوزولانهاي طبيعي به جاي بخشي از سيمان پوشش كانالهاي آبياري و افزايش مقاومت و دوا م آن در محيط هاي سولفاته، و مقايسه آن با بتن كنترل بررسي شده است. پوزولان مورد نياز از معدن شهر رفسنجان تهيه شده و پس از آسياب كردن و الك نمودن به جهت استفاده در بتن آماده گرديده است. به منظور آزمايش مقاومت فشاري و دوام بتن پس از دوره هاي 28،14،7،3و 90 روزه و آزمايش مقاومت كششي پس از دوره هاي 28و 90 روزه در دو نوع شرايط محيطي متفاوت شامل محيط سولفاتي و محيط مرطوب، نمونه هاي فشاري و خمشي براي شش نوع بتن (بتن كنترل و بتن حاوي 14،12،10،5و 16 درصد ) ساخته شد. نتايج روي نمونه هاي مكعبي با ابعاد 100 ميلي متر و نمونه هاي خمشي به طول 450 ميلي متر و عرض و ارتفاع 100 ميلي متر، كه تا سن 90 روزگي داخل محلول سولفات و شرايط محيط مرطوب(28روز در آب و پس از آن نگهداري در محيط مرطوب) نگهداري شد، نشان مي دهد كه در نمونه هاي بتن با درصد هاي مختلف پوزولان جايگزين، در مقايسه با نمونه هاي كنترل، روند كسب مقاومت فشاري و كششي و دوام بتن در محيط هاي سولفاته وضعيت مطلوب تري دارد.

كلمات كليدي:

پوشش بتني كانالهاي آبياري، پوزولان، ويژگي مكانيكي