دراين جستار، كوشش نويسنده برآن بوده است تا نشان دهد مشخصات فن آوري سيستم هاي ماشيني، بايد هما هنگ و متناسب با سيستم هاي ( مديريت ) انساني باشد، همچنين، ويژگي مهم فن آوري نوين ماشين آلات كه عناصر آن دريك نظام عمومي بايكديگر در ارتباط و تعامل ساختاري و بنيادي هستند، نمي تواند با نگرش هاي جزيره اي و جداي از يكديگر سازگاري داشته باشد . به عبارتي ؛ نمي تو ان حوزه مديريت نگهداري را از سايرحوزه هاي مديريتي ديگر مرتبط با ماشين آلات ( درخريد، بهره برداري و نگهداري ) جدا نمود. بدين ترتيب، موضوع نگهداري ماشين آلات مدرن راهسازي ، كه دراينجا بيان شده است ، مي تواند از چارچوب تنگ خود خارج شده، و به نگرشي عام درسيستم هاي نگهداري بدل شود. اميد كه درانتقال اين مقصود، زبان و بياني روان بكارگرفته شده باشد . تذكر اين نكته را لازم مي دانم كه اگرچه ماشين آلات راهسازي در عام ترين مفهوم آن ماشين آلاتي توليدي هستند، اما شيوه راهبرد و نگهداري آنها دربرخي موارد اساسي با ماشين آلا ت ثابت دارد تفاوت هايي دارد كه بخشي از آن از نگرش عرفي به اين گونه ماشين آلات ناشي مي شود.

كلمات كليدي:

###############################################################################################################################################################################################################################################################