در روش هاي نوين توليد، مديريت ها جهت ب ازسازي سيستم هاي سازمان، بهبود مستمر فرآيندها و توانمند كردن سازمان براي رقابت با بازارهاي پويا متوجه برنام ههاي مديريت كيفيت ( Quality Management=QM) برنامه هاي ، نظام به هنگام ،( Just–in–Time=JIT ) برنامههاي مشاركت كاركنان Total Employee ) ( Involvement=TEI نگهداري و تعميرات بهر ه ور فراگير ، (Total Productive Maintenace=TPM ) و …….. شد هاند .وجه تمايز اساسي TPM با ديگر روندهايي كه به نوعي با امر نگهداري و تعميرات ارتباط دارند، اين است كه همواره در TPM نگهداري و تعميرات بهره ور فراگير، خود را روندي دائمي به حساب مي آورد، به عبارت ديگر حركتهاي جهت بهبود و جايگزين شدن آنها با حرك تهاي كارآمدتري درحال تغيير است. يكي از ويژگيهاي شناسايي TPM كه در اين مقاله مورد بحث و بررسي قرار خواهد گرفت مشاركت كاركنان از طريق فعاليت گروه هاي كوچك كاري ميباشد. در اين مقاله ابتدا مشخصات گرو هها و دوايرPMپس از آن، رهنمودهاي معيني كه م يتواند باعث مشاركت موثر ، در گروه هاي كوچك شود بررسي مي گردد. اين رهنمودها هم چنين اصول مشاركت را فرامي خواند . در اين زمينه، هم چنين نقش مديريت در ترويج TPM و توسعه فعاليت گرو ههاي كوچك كاري در يك سازمان و ارزيابي پيشرفت گرو ههاي PM بررسي ميگردد.

كلمات كليدي:

TPM، توانمند سازه ها (Enablers)، گروه هاي كوچك كاري