معمولا نيروهاي فشاري در خطوط لوله در اثر مقاومت اصطكاكي در برابر افزايش طول به وجود مي آيند كه دليل اين افزايش طول نيز تغييرات دما و فشار دروني مي باشد. اين نيروها مي توانند باعث كمانش در بخش هايي از خطوط لوله شوند كه داراي يك انحناي اوليه مي باشند. در خطوط لوله ي زير دريا در هنگام لوله گذاري به وجود آمدن انحناهاي جزئي اجتناب ناپذير مي باشد كه اين موضوع احتمال به وجود آمدن كمانش در خطوط لوله زير دريا را افزايش مي دهد. دو نوع كمانش در واقعيت وجود دارد كه نوع اول در اثر حركت به سمت بالا و جدا شدن از سطح دريا به وجود مي آيد و به آن به عنوان كمانش عمودي گفته مي شود و نوع دوم در اثر حركت مارپيچي لوله به صورت عرضي در كف دريا به وجود مي آيد و به آن كمانش عرضي گفته مي شود. در اين مقاله در ابتدا روابط كمانش عرضي معرفي شده است. سپس با استفاده از اين روابط احتمال رخ دادن يا ندادن كمانش عرضي عرضي ارزيابي شده است. در پايان نيز نتايج تحليل انجام شده بر اين اساس، براي خطوط لوله ي دريايي فازهاي 17 و 18 توسط شركت مهندسي وساخت تاسيسات دريايي ايران ارائه گرديده است.

كلمات كليدي:

خط لوله ي زير دريا ، كمانش عرضي ، نيروي محوري موثر