طبيعت در بسياري از راهبردهاي منتهي به خلاقيت تاثير مي گذارد. طبيعت هميشه و همه جا حضور دارد و منبعي بسيار غني براي الهام بخشي است. شكل هاي طبيعي، ذاتاً كارآمدند و طرحهاي كاركردي در طبيعت از نظر زيبايي شناسي نيز خوشايند و مطلوبند. با اينحال، در عالم مهندسي، طرح كارآمد لزوماً يك طرح موفق از نظر زيبايي شناسي نيست. سازه هاي بسياري وجود دارند كه كارايي دارند اما فاقد ارزش زيبايي شناسي هستند. ارتباط دادن طرح به اشكال و قوانين طبيعي مي تواند جلوي اين نقيصه را بگيرد و به مهندسين كمك نمايد تا كيفيت ختي زيبايي شناسانه را با نياز هاي واقعي و عملي مهندسي سازه، يكپارچه نمايند. اين مقاله ابتدا به معرفي اجمالي دانش بيونيك و سيستم هاي ساختماني بيونيك پرداخته، در ادامه با تاكيد بر مفاهيم زيبايي، كارايي و حركت، به تاثيرات طبيعت در مهندسي سازه مي پردازد و با اشاره به برخي مصاديق عيني، سعي در روشن تر كردن موضوع دارد. در نهايت، تاكيد اين نوشتار بر ضرورت توجه مهندسين سازه به مورفولوژي هاي طبيعي براي الهام از الگوهاي بهينه مي باشد تا طراحان سازه به كمك ايده هاي مبتكرانه ملهم از طبيعت بتوانند به هنرمندان سازه تبديل شوند.

كلمات كليدي:

طبيعت، سازه، هنر، زيبايي، كارايي، بيونيك