در ترمينالها ويا اطراف مخازن دپو Hazardous Area ترکيبات قابل اشتغال نواحي بوده که امکان تشکيل اتمسفر يا مخلوط هوا - سوخت قابل انفجار يا احتراق به دليل نشت مايعات قابل اشتغال به حالت گاز ، بخار وميست از والواها ، ش ير آلات ، ونت ها ، اتصا لات ،ترک ها ، و.... وجود دار د. با تشکيل اتمسفر قابل انفجار و بدليل کاربرد گسترده انرژي الکتريکي در اين نواحي امکان بروز انفجار و آتش سوزي هاي مهيب و با التيع پيامدهاي اقتصادي – اجتماعي ناشي از آن وجود دار د. Hazardous Area بر حسب احتمال تشکيل اتمسفر قابل انفجار به Zone1 , Zone و Zone2 و يا به Division1 و Division2 طبقه بندي مي شود. هدف از نگارش اين مقاله تشريح فرايند ناحيه بندي Hazardous Area در ترمينالها و اطراف مخازن دپو ترکيبات قابل اشتغال ، نحوه تعيين ابعاد اين نواحي و تجهيزات الکتريکي ايمن قابل استفاده در هر نواحي مي باشد. روش ها: فرايند ناحيه بندي Hazardous Area با جمع آوري اطلات مربوط به خواص فيزيکو شيميايي مايعات قابل اشتغال، ميرهاي انتقال، انواع اتصالات، تاسيسات، پمپ درمخازن و.... آغاز مي گردد. سپس مي توان ناحيه بندي را به روش هاي مختلفي نظير Practial method, Source of hazard General method و Hazardous Area Classification based on IEC انجام داد.هر يک از اين روش ها داراي معايب و مزاياي است. در General method اندازه هر يک Zone ها بزرگتر از مقدارواقعي بوده و بنابراين هزينه هاي کنترلي افزايش مي يابد. در اين روش Zone نواحي داخل تانگر ها و به همين ترتيب Zone1 و Zone2 منطبق با بخش ها يا نواحي ديگر مي باشد. در روش Source Of hazard هر يک از نقاط نشتي، چگونگي نشت مايعات و گازهاي قابل اشتغال تعيين شده و با استفاده از جداول و نمودارهاي خاص مي توان وسعت هر ناحيه را مشخص نمود.

كلمات كليدي:

مخازن دپو ، ريسک ، انفجار ، آتش سوزي