براساس اصول اوليه اقتصاد بهداشت هر بيماري يا هر مرگ زودرس به نوعي هزينه مح سوب مي شود لذا سنج ش بار تحميلي به علت مرگ زودرس به وسيلة مقياس پولي براي برنام ه ريزي رفع آن ضروري اس ت.حوادث شغلي همواره موجب خسارات و هزينه هاي زيادي براي بشر بوده است .آثار و تبعات اقتصادي حوادث را م ي توان در سه سطح فردي،سطح بنگاه وسطح ملي بررسي کر د. انسان د ر چرخة توليد نقش و جايگاه مهمي داشته و هيچ فرد انساني را نم ي توان مانند ساير نهاده هاي توليدي مصر ف شدني دانس ت. هد ف اين پژوهش مطالعه هزينة انساني در جامعة بيمه شدگان فوت شدة تامين اجتماع ي استان تهران در اثر حوادث شغلي و ارائه مدلي براي محاسبه آن است.ايمني بنگاه منافعي فراتر از منافع خصوصي دارد يعني داراي پيامد خارجي مثبت است. اندازه گيري هزينه هاي حوادث موجب جلب توجه جامعه و کارفرمايان شده و بخش پنهان هزينه ها را که قسمت عمده اي از هزينه کل را به خود اختصاص ميدهد آشکار خواهد ساخت. هزينه هاي حوادث ناشي از کار قابل تقسيم به هزينه هاي آشکار و پنهان هستند. با پيشرفت علم اقتصاد و توسعه تکنيکهاي اندازه گيري به تدريج از ميزان هزينه هاي پنهان کاسته شده است. هزينه هاي اقتصادي ناشي از معلوليت و مرگ زودرس ناشي از حوادث در سطح فرد ي دو نوع اصلي هستند" از دست دادن درآمد "و "هزينه هاي درماني" جامعة پژوهش بيمه شدگان فوت شده در استان تهران بر اثر حادثة شغلي بو د. داده هاي مورد نياز براساس چک ليستي از واحدهاي مختلف در سازمان تامين اجتماعي جمع آوري گرديده و از روش سرمايه انساني استفاده شده است. حوادث شغلي منجر به فوت در استان تهران بيش از 7552 سال زندگي و 3656 سال مشارکت اقتصادي را از بين برده و هزينة انساني آن بيش از 777 ميليارد ريال تخمين زده مي شو د.

كلمات كليدي:

حوادث شغلي ، هزينه ، توليد از دست رفته ، سال‌هاي زندگي از دست رفته