ايمني يکي از اساسي ترين شاخص هاي حمل و نقل بشمارمي آيد، حمل و نقل دريايي نيز از اين مقوله مستثني نميباشد، ايمني در حمل و نقل دريايي به دليل ماهيت آن بعنوان گلوگاه ارتباطي بين يک کشور با ساير کشورها و تاثير مستقيم آن در تجارت کشور، داراي اهميت ويژ هاي است، بررسي و تحليل حوادث يکي از مقول ههاي مورد توجه در مديريت ايمني بنادر است که باهدف درس آموزي و يادگيري صورت ميگيرد تا از اين طريق از تکرار موارد مشابه پيشگيري شو د. وقايع و اتفاقات رخ داده در بنادر را که ايمني را تهديد م يکنند تحت عناوين سوانح و حوادث شناخته مي شوند، بررسي سوانح به دليل اينکه داراي خسارات جاني نبوده و مرگ و ميري در آن صورت نم يگيرد کمتر مورد توجه قرار م يگيرد درحالي است که مشاهده م يشود، ريشه برخي حوادث که خسارات شديد به سيستم تحميل ميکنند و سوانحي که خسارات کمتري به سيستم تحميل مينمايند يکسان ميباشند؛ لذا ميتوان با بررسي سوانح به اندازه حوادث درس آموزي کرد بدون اينکه خسار ات شديدي را متحمل شد، ولي بايد توجه کرد که در بررسي سوانح و حوادث با مشکلي تحت عنوان محدوديت منابع روبرو هستيم که عملا موجب م يشود که بررسي به حوادث جدي محدود شده و تنها به ثبت سوانح اکتفا شو د. در اين مقاله مدلي ارائه خواهد شد که بتوان با اولويت بندي سوانح مهم به بررسي آنها پرداخت.

كلمات كليدي:

مديريت ريسک ، حمل و نقل دريايي ، مواد خطرناک