پوشش دهانه هاي بزرگ، جلوه زيبا، وزن كم، سرعت نصب، توليد صنعتي و آسان و بسياري مزاياي ديگر، عواملي هستند كه موجب محبوبيت روزافزون سازه هاي فضاكار در نزد معماران و مهندسين طراح گشته اند. امروزه از يك سو با توجه به رشد سريع تكنولوژي و گسترش كامپيوتر و نرم افزارهاي مربوطه ، توانايي طراحان در طراحي و ساخت سازههاي فضاكار، افزايش چشگمير داشته و از سويي ديگر مطرح شدن بحثهاي جديدي چون توسعه پايدار، لزوم حفظ منابع و محيط زيست، لزوم صرفه جويي در مصرف انرژي، استفاده حداكثر از زمان، آينده نگري و درنظرگرفتن مصالح آيندگان، همچنانكه در ادامه مطرح مي گردد، موجبات علاقمندي طراحان را به اينگونه سازه ها، هرچه بيشتر مهيا نموده است. اين مقاله در پي آنست تا با بررسي اجمالي انواع سازه هاي فضاكار، به تحليل شكلي آنها بپردازد و با مطرح كردن بحثهاي پايداري 1، به يك سري استراتژيها در طراحي اين سيستمها با مد نظر قرار دادن اهداف توسعه پايدار 2 و طراحي صورت گيرد و نقد اصلي « سازه هاي فضاكار شبكه اي » براي آينده برسد. در اين مقاله سعي شده تا تمركز بيشتري برروي برروي هندسه اين نوع سازه صورت گرفته و در آخر نيز به ارائه پيشنهاداتي جهت اتخاذ استراتژيهايي در طراحي و ساخت اين نوع سيستمها ختم مي گردد.

كلمات كليدي:

سازه هاي فضاكار ، شبكه ، استراتژيهاي پايدار، هندسه، آينده