CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

گواهی نمایه سازی مقاله تاثیر عصاره الکلی بره موم و اریترومایسین بر روی فلور میکروبی دستگاه گوارش و صفات بیولوژیکی زنبور عسل

عنوان مقاله: تاثیر عصاره الکلی بره موم و اریترومایسین بر روی فلور میکروبی دستگاه گوارش و صفات بیولوژیکی زنبور عسل
شناسه (COI) مقاله: NEWCONF01_423
منتشر شده در اولین کنفرانس بین المللی یافته های نوین در علوم کشاورزی، منابع طبیعی و محیط زیست در سال ۱۳۹۳
مشخصات نویسندگان مقاله:

محمود ثالثی - دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان(اصفهان)
عباسعلی قیصری - عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
محمد بهجتیان - دانشجوی دکتری دانشگاه تهران و عضو هیات مدیره شرکت اسپادانا مکمل
علیرضا عباسیان - عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان

خلاصه مقاله:
استفاده بی رویه از مواد نگهدارنده و آنتی بیوتیکها در تغذیه زنبور عسل با هدف درمان و پیشگیری از بروز بیماریها، سبب شده است تا علاوه برگسترش مقاومت دارویی باکتریها در برابر انواع آنتی بیوتیک ها رسوب این مواد در عسل و دیگر فرآوردهای زنبور عسل نیز اتفاق بیفتد. استفاده از بره موم در تغذیه زنبور عسل بعنوان جایگزین آنتی بیوتیکها می تواند نقش بسزایی در تولید محصولات سالم و ارگانیک داشته باشد. به منظور ارزیابی اثرات تغذیه ای سطوح مختلف عصاره الکلی بره موم (25، 50 و 75 میلیگرم) آنتی بیوتیک اریترومایسین (100، 200 و 300 میلی گرم) و شاهد (بدون مواد افزودنی) بر صفات بیولوژیکی و فلور باکتریائی دستگاه گوارش زنبور عسل، این آزمایش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار و 4 تکرار در انکوباتور زنبور عسل انجام گرفت. مقایسه میانگین تیمارهای آزمایشی نشان داد که بیشترین طول نیمه عمر زنبور عسل (50 درصد تلفات) مربوط به گروه شاهد بود ( 44 روز) که با دیگر گرو ه های آزمایشی اختلاف معنی داری داشت (0/05>p). بیشترین میزان تلفات زنبوران عسل در سن 20 روزگی مربوط به سطوح مختلف 300، 100 و 200 میلی گرم اریترومایسین (به ترتیب 58/3، 51/3 و 47 درصد) و کمترین تلفات مربوط به گروه شاهد ( 23 درصد) و بره موم 50 میلی گرم (25/25 درصد) بود. میزان مصرف خوراک در کلیه تیمارها و سطوح آزمایشی در دوره 20-0 روزگی تفاوت معنی داری داشت (0/05>p). بیشترین و کم ترین میزان جمعیت باکتری های لاکتوباسیل در دستگاه گوارش زنبور عسل (9/24 در مقایسه با 3/07 لگاریتم واحد تشکیل کلنی بر گرم ) به ترتیب مربوط به گروه های 50 میلی گرم عصاره الکی بره موم و 300 میلی گرم اریترو مایسین بود که اختلاف معنی داری با دیگر گروه های آزمایشی داشتند (0/05>p). کمترین میزان باکتری های کلی فرم (4/87 لگاریتم واحد تشکیل کلنی بر گرم) نیز مربوط به گروه 300 میلی گرم اریترومایسین بود که اختلاف معنی داری با دیگر تیمارها و سطوح آزمایشی داشت (0/05>p). بیشترین نسبت باکتری لاکتوباسیل به باکتری های کلی فرم (51/41 لگاریتم واحد تشکیل کلنی بر گرم) مربوط به گروه 75 میلی گرم عصاره الکلی بره موم بود. در کل نتایج نشان داد با استفاده عصاره الکلی بره موم در مقایسه با اریترومایسین میزان تلفات بشدت کاهش و میزان باکتری های لاکتوباسیلوس و نسبت لاکتوباسیلوس به کلی فرم افزایش یافت. بدین ترتیب به نظر می رسد عصاره الکلی بره موم میتواند جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک اریترومایسین و بعنوان یک افزودنی نوین در انکوباتور برای زنبور عسل باشد.

کلمات کلیدی:
زنبور عسل، بره موم، عصاره الکلی، آنتی بیوتیک، جمعیت میکروبی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: http://www.civilica.com/Paper-NEWCONF01-NEWCONF01_423.html