در اين مقاله مقاومت هيدروديناميكي يك شناور تندرو با بدنه اي از نوع پروازي و فرمي جديد با استفاده از دو روش تجربي و عددي مورد بررسي قرار گرفته است. هدف اين بررسي، مقايسه نتايج تجربي بدست آمده از تست كشش مدل و نتايج عددي حاصل از شبيه سازي جريان اطراف بدنه شناور، به كمك نرم افزار فلوئنت مي باشد. مهمترين موضوع در مدلسازي عددي شناور پروازي، تعيين شرايط حركت دائمي آن از لحاظ تريم و آبخور مي باشد. با مقايسه نتايج مي توان نتيجه گرفت كه با وجود عدم اطمينان نسبت به شرايط حركت دائمي و در نتيجه تعيين موقعيت مدلسازي، نتايج متناظر در محدوده اي نه چندان متفاوت از هم قرار دارند. لذا مي توان با مدلسازي هاي كاملتر، امكان بررسي شرايط حركت شناور را مخصوصا در سرعت هاي بالا با روشهاي عددي بدست آورد.

كلمات كليدي:

مقاومت شناورها، شناور تندرو ، CFD