انفجار زير آب و اثر آن بر سازه هاي ثابت، غوطه ور و شناور اطراف آن يكي از مسايل مهم و استراتژيك درمهندسي مي باشد. اين مساله يكي از انواع اندركنش آب وسازه بوده و داراي كاربردهاي بسياري در پروژه هاي صنعتي مانند شكل دهي صفحات فلزي، عمليات نظامي، تاسيسات دريايي و بندري از قبيل كشتي ها، ناوبرها، سكوها، همچنين سازه هاي غوطه ور مانند زير دريايي ها، خطوط و لوله و تاسيسات نفتي زير دريا مي باشد. سيال نيز همانند سازه مي تواند دو نوع رفتار خطي و غير خطي از خود نشان دهد. رفتاري كه سيال از خود ارائه مي دهد اصولا به فاصله سازه از سطح آزاد بستگي دارد. اگر سازه به سطح آزاد نزديك باشد پديده كاويتاسيون كه يك پديدخ كاملاً غير خطي است حائزاهميت خواهد بود. در حاليكه در مسايل دور از سطح آزاد كاويتاسيون از اهميت كمتري برخوردار مي باشد. در اين تحقيق مدلهاي تحليلي، تجربي و عددي بسياري براي حل مساله اندركنشي ناشي از انفجار زير آب طبقه بندي و گردآوري شده است. فرمولاسيون روش هاي مطرح، آورده شده و با ارايه مثالهايي از هر روش، دقت و كارايي آن ها مورد ارزيابي قرار گرفته است. روش هاي جديد نيز آورده شده و نهايتا روش هاي مناسب از تحليل مساله با شرايط مختلف ذكر گرديده است.

كلمات كليدي:

انفجار زير آب، اندركنش آب و سازه، موج شوك، سازه غوطه ور