امروزه پديده ى جهاني شدن، پيشرفت فناوري اطلاعات، ارتقاي سطح دانش عوامل ذين فع، همكاري هاي فرامرزي و در كنار آن ها حساسيت نسبت به عوامل زيست محيطي، افق هاي جديدي را در مديريت پروژه بوجود آورده اند. از اين منظر، تحقق اهداف كارفرمايان، جز از طريق فراهم شدن بستري مناسب براي مشاركت عوامل ذي نفع در طول دوره ى حيات پروژه، ميسر نمي باشد. مديريت ارزش به عنوان يك ابزار اثر گذار در مديريت پروژه همواره با چالش هايي از جمله مقاومت در برابر تغييرات و وجود روابط تقابلي بين طرف هاي پروژه روبرو بوده است. اگرچه نگاه نظام مند و خلاقانه حاصل از كارتيمي بسياري از اين مقاومت ها را در هم شكسته و حضور مديريت ارزش را در مجموع قرين موفقيت هاي قابل توجه اي كرده است، ليكن بهره بردن از فضاي مشاركتي پروژه كه از بكارگيري ساير ابزارهاي مديريتي چون پارتنرينگ ايجاد شده است، مي تواند نويدبخش موفقيت دوچندان هر دوى اين روش ها در مديريت پروژه هاي عمراني باشد. اين مقاله به دنبال شناسايي منافع و موانع روش هاي مديريت ارزش و پارتنرينگ و بررسي فوايد هم افزايي اين دو ابزار مديريت پروژه و ارائه ى متدولوژي مناسب جهت تلفيق آنهاست.

كلمات كليدي:

مشاركت - پارتنرينگ - مديريت ارزش - عوامل ذي نفع پروژه