استفاده از انرژي زمين گرمائي بعنوان يكي از منابع قابل تجديد انرژي بخاطر دو مزيت مهم عدم آلودگي محيط زيست و صرفه جوئي در مصرف سوخت هاي تجديد ناپذير فسيلي مورد توجه قرار گرفته است . امروزه بيش از 80 كشور در جهان از اين انرژي تقريًبا 6000 MW برق و 13000 MW نيروي حرارتي توليد مي كنند سيكل هاي رايج براي توليد انرژي الكتريكي از منابع ژئوترمال عبارتند از : نيروگاههاي بخار خشك، تبخير آني و دو مداره . يكي از مهم ترين مسائل در بهره برداري از نيروگاههاي ژئوترمال اثر پارامترهاي مهم ترموديناميكي سيكل بر عملكرد آنها مي باشد . برخي از اين پارامترها مانند آنتالپي سيال خروجي از سر چاه، فشار جدا كننده ها، فشار ورودي به توربين و فشار كندانسور اثرات مستقيم بر قدرت خروجي و راندمان حرارتي نيروگاه دارند . بديهي است كه با بهينه سازي اين پارامترها مي توان به يك بهره برداري مناسب و مطمئن دست يافت . در اين مقاله ابتدا اثرات پارامترهاي ياد شده بر روي سيكلهاي تبخير آني بوسيله ارائه روابط ترموديناميكي و نمودارهاي مربوطه بررسي گرديده و سپس محدوديت هاي اجزاء اصلي ( توربين، كندانسور و جدا كننده ) درمقابل تغييرات پارامترهاي ترموديناميكي مورد بحث قرار گرفته است . نهايتاً شرائط بهينه براي اين اجزاء با توجه به محدوديتهاي ذاتي و محيطي ارائه گرديده است .

كلمات كليدي: