در خطوط انتقال نيرو وقتي مقطع هاديها افزايش مي يابد . سرمايه گذاري آنها زيادتر و تلفات انرژي كمتر مي گردد، اما اين اقدام تأثير چنداني در افزايش توان انتقالي خطوط انتقال نيرو ايجاد نمي كند، چون حد توان انتقالي بستگي به حد مجاز افت ولتاژ و حد پايداري خطوط دارد . گرچه افت ولتاژ و پايداري خطوط به طور مستقيم به مقادير مقاومت، راكتانس و كاپاسيتانس وابسته مي باشند اما در عمل رابطه ضعيفي با مقطع هاديها دارند ( در شرايط نرمال حدود %)5 و در نتيجه با انتخاب مقاطع بزرگتر براي هاديها نمي توان، توان انتقالي خطوط را افزايش داد . در چند سال اخير مقطع هاديهاي خطوط انتقال نيرو در سطوح مختلف ولتاژ افزايش يافته است بطوريكه در سطح ولتاژ 132 تا هادي Drake و در سطح ولتاژ 230 كيلوولت تا هادي Curlew بكار گرفته شده است . بررسيهاي انجام شده در اين مقاله نشان مي دهد وقتي ضرورت استفاده از هاديهائي با مقطع بالا احساس گردد، از ديدگاه فني و اقتصادي تا محدوده معيني افزايش قطر و بعد از آن افزايش تعداد هاديهاي فرعي در هر فاز موجه مي باشد . در اين مقاله ما در صدد پاسخگوئي به اين سئوال هستيم كه آيا انتخاب مقاطع بالا براي خطوط ساده كاري است منطقي يا بهتر است در چنين مواردي از خطوط انتقال بندل با هاديهاي نازكتر استفاده كرد؟ به عبارت ديگر اگر در يك خط انتقال مقطع معادلSدر هر فاز مناسب باشد، مي خواهيم بدانيم يك هادي با مقطع S بهتر است يا دو هادي با مقطع S/2 يا سه هادي با مقطع S/3 و يا K هادي با S/K ؟ در اين بررسي با توجه به ديدگاههاي فني و اقتصادي براي يك مقطع معادل معين، روش مناسبي جهت انتخاب تعداد بهينه هاديها در هر فاز ارائه مي گردد .

كلمات كليدي: