از جمله مشكلات قابل توجه برخي از نيروگاه هاي گازي در حال كار در ايران خرابي هاي موجود در پره هاي ثابت توربين (Vanes ) و بويژه رديف اول آنها كه در درجه حرارتهاي بالائي كار مي كنند مي باشد . با توجه به تجربه ارزشمند و اطلاعات آماري كه از تاريخچه كاركرد اين نوع نيروگاهها و خرا بي هاي نازلهاي آنها طي چند سال گذشته در كشور وجود دارد مي توان ارزيابي مناسبي از ميزان خرا بي ها در مقابل چگونگي عملكرد واحدهاي مزبور داشت . همچنين با استفاده از نتا يج ارزيا بي فوق مي توان مناسبترين رژيم كاري را بگونه اي يافت كه ضمن داشتن خرابي هاي كمتر ، ميزان آمادگي كار و قابليت اطمينان اين توربين ها را افزايش داد . همچنين با بكارگيري واحد هاي گازي در شرايط اپتيمم كاركرد ، ضمن كاهش هزينه و زمان تعميرات مي توان ساعات كاركرد واقعي آنها را افزايش داده و بدين ترتيب هزينه توليد برق را كاهش داد . در اين مقاله ابتدا عوامل خرابي قطعات مسير داغ توربين هاي گازي و بويژه نازلها توضيح داده مي شوندو سپس ميزان خرابي هاي موجود در نازلهاي رديف اول چند واحد به همراه پارامترهاي شرايط كاركرد آنها مورد بررسي قرار مي گيرند . همچنين نشان داده خواهد شد كه يك ارتباط معكوس و تقريباًخطي بين پارامتر نسبت ساعات كاركرد واحدهاي گازي به تعداد استارت و ميزان تخريب نازلهاي آنها موجود مي باشد . در پايان با توجه به نتايج بدست آمده از ميزان خرابي ها و شرايط كاركرد واحدها توصيه ها ئي پيرامون رژيم كاركرد مناسب آنها ارائه خواهد گرديد .

كلمات كليدي:

توربينهاي گازي - نازل - خستگي - خستگي حرارتي