ماهيت سيستمهاي توليد آبي - حرارتي با مخازن چند منظوري ايجاب مي كند كه بسياري از پارامترهاي آن احتمالي باشند . وجود عدم قطعيت در اين پارامترها برنامه ريزي دقيق را دشوار نموده و به تبع آن هزينه هاي سيستم افزايش مي يابد . در اين مقاله، با توجه به سياستهاي بهره برداري و مشخصات سيستم، روش تعيين سطح دقت بهينه جهت برآورد پارامترهاي احتمالي ارائه مي شود . مدلي براي بخش بهره برداري سيستم و بر آورد تقاضاي انرژي طراحي شده است كه جامعيت لازم براي منظور نمودن ساير پارامترهاي احتمالي و بخشهاي برنامه ريزي توسعه را داراست . روش ارائه شده مبتني بر تكنيك تجزيه و آزادسازي لاگرانژ است و با استفاده از آن در اين مدل مي توان پايايي بهينه سيستم را با روش گام به گام به دست اورد . اجراء آزمايش روش پيشنهادي براي سيستم سازمان آب و برق خوزستان نشان مي دهد كه با سرمايه گذاري اندكي در بهبود كيفيت اطلاعات غير قطعي سيستم، صرفه جويي هاي كلاني در امر بهره برداري سيستم عايد خواهد گرديد .

كلمات كليدي:

توليد آبي - حرارتي، برآورد تقاضا، بهينه سازي، پايايي، عدم قطعيت