شانزدهمين كنفرانس بين المللي برق (1380)

 

طراحي سيستم فازي به منظور جايابي بهينهAPLC

نويسنده‌گان:
محسن كلانتر - دانشيار گروه قدرت دانشگاه علم و صنعت ايران دانشكده مهندسي برق
اكبر كلاه چي - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه علم و صنعت ايران دانشكده مهندسي برق

خلاصه مقاله:

استفاده از APLC 1 جهت كاهش اعوجاج هارمونيكي در شبكه يكي از جديدترين روشهاي مقابله با هارمونيكها مي باشد .APLC ها فيلترهاي فعال جديدي هستند كه با تزريق جريانهاي هارمونيكي در نقاط حساس شبكه، انرژي تحويلي كل سيستم را بهينه مي نمايند . كاربرد APLC در سيستم هاي قدرت نظر بسياري از محققين را جلب كرده و در مقالات متعددي مورد بحث و بررسي قرار گرفته است . موضوع مهم در مورد APLC ها، جايابي بهينه آنها مي باشد . در اين مقاله ابتدا با استفاده از تئوري بهينه سازي غيرخطي مقدار جريانهاي تزريقي APLC در دو حالت مقيد و غير مقيد جهت مينيمم كردن THD2 ولتاژ در كل شين ها محاسبه شده است . سپس اجزاي مختلف يك سيستم فازي كه شامل : فازي كننده، پايگاه قوانين فازي، موتور استنتاج فازي و فازي زدا هستند، شرح داده شده و در نهايت سيستم فازي طراحي شده بعنوان ابزاري جهت جايابي بهينه APLC در سيستم بكار برده شده است .

 

كلمات كليدي:

APLC، فازي كننده، پايگاه قوانين فازي، موتور استنتاج فازي، فازي زدا


دریافت اصل مقاله: http://www.civilica.com/Paper-PSC16-PSC16_010.html