پايداري سيستم هاي قدرت و حفظ سنكرونيزم در برابر اغتشاشهاي گذراي شديد اهميت زيادي دارد . بروز خطاي اتصال كوتاه در شبكه هاي انتقال و نحوه عملكرد رله هاي متناظر، ممكن است باعث ناپايداري سيستم گردد . لذا اتخاذ روشهاي كنترلي پيشگيرانه در اين موارد بسيار ضروري است . عامل ناپايداري سيستم در خطاهاي شديد، انرژي جنبشي اضافي سيستم در لحظه رفع شدن خطا مي باشد . اين انرژي ژنراتورهاي نزديك را به شدت تحت تأثير قرار مي دهد . بنابراين، با شناسائي اين ژنراتورها و خارج ساختن يك يا چند واحد از آنها، مي توان انرژي تزريق شده به سيستم را كاهش داده و از فروپاشي آن جلوگيري نمود . در اين مقاله كنترل پايداري سيستمهاي قدرت به روش توليد زدايي بهينه مورد بررسي قرار گرفته و نتايج شبيه سازي اين روش بر روي سيستم تست 39 باس IEEE با 10 ژنراتور ارائه شده است . در اين روش ارزيابي پايداري گذرا به كمك روش مستقيم تابع انرژي صورت گرفته و ژنراتورهاي بحراني سيستم با تشخيص مد اغتشاش تعيين شده اند . سپس حساسيت حاشيه انرژي سيستم نسبت به تغييرات توان مكانيكي بررسي گرديده و در نهايت نحوه توليد زدايي بهينه در سيستم ارائه گرديده است .

كلمات كليدي:

خطاي گذرا، تابع انرژي ، مد اغتشاش، حاشيه انرژي، پايداري سيستم