بررسي آماري از مجموع ترانسفورماتورهاي موجود در پست هاي 230 و 400 كيلوولت ايران نشان مي دهد كه حدود نيمي از اين ترانسفورماتورها در مرحله ميانسالي 10) تا 25 سال ) قرار دارند . از آنجا كه پيدايش عيوب عموماً از همين دوران ( ميانسالي ) آغاز مي شود، لذا مي توان با انجام آزمون هاي عمر سنجي در اين مرحله از عمر، با شناسايي عيوب احتمالي و جلوگيري از رشد آن، به مديريت عمر ترانسفورماتور پرداخت . اين اقدام نه تنها مانع خروج زود هنگام ترانس ( قبل از 40 سال در شرايط كشورمان ) مي گردد، بلكه اين امكان را نيز فراهم مي سازد كه از ترانسفورماتور، فراتر از عمر طراحي آن استفاده نمود .

كلمات كليدي:

ارزيابي، عيب يابي، ترانسفورماتور قدرت، بهينه سازي