تعيين ميزان نقش و اثرگذاري انسان در حوزه تغيير اقليم، بدون توجه به اثر و يا اثرات نوسانات طبيعي امكان پذير نمي باشد. سالها قبل از اين كه انسان خود به عنوان يك عامل تعيين كننده بيلان اقليم به حساب آيد، توالي و نوسانات بزرگ اقليمي را مي شناختند و هنوز بر اي باوراند كه نوسانات مزبور قابل تكرار مي باشند. در حيطه مطالعه نوسانات اقليمي، مقياس زماني از اهميت زيادي برخوردار است زيرا اقليم به عنوان يك سيستم، خود حاصل مجموعه اي از شرايط هواشناختي تلقي شود كه توسط داده هاي چند دهه گذشته قابل لمس بوده، وقوع و تكرار آن براي دهه هاي آينده محتمل مي باشد. بنابراين اقليم حال كه بخوبي با آن سازش پيدا نموده ايم، توسط داده هاي چند دهه گذشته توصيف مي شود. با اين حال در صورت گسترش دوره زماني خود – مثلا چند دهه به يك ميليون سال به اين نتيجه مي رسيم كه ما در حال حاضر در يك دوره غير متعارف گرم و به عبارت ديگر دوره اي كه غالبا به عنوان دوره بين يخچالي تعبير مي شود زندگي مي كنم. درفواصل آن دوره طولاني سرد، قاره هاي نيمكره شمالي در سيطره قطعات بزرگ يخ قرار داشتند و آخرين ظهور استيلاي آن به 18000 سال قبل مي رسد. حال در صورتي كه مقياس زماني خود را به گذشته هاي دورتر مثلا به 500 ميليون سال قبل گسترش دهيم، ملاحظه مي كنيم كه ما در يك دوره نامتعارف سرد زندگي مي كنيم. بررسي هاي موجود نشان مي دهد كه در اثناي آن زمان برف و يخهاي دايمي تنها در حوالي قطبين زمين متمركز بوده و تنها 15 درصد از اوقات آن زمان برف و يخ هاي دايمي شكل مي گرفته اند.

كلمات كليدي:

رشد جمعيت جهان ، مصرف سرانه انرژي ، نياز انرژي جهان ، انرژيهاي تجديد شونده ، آلاينده ها ، توليد مستقيم گرما ، تغيير الگوي گردش سياره اي ، تغييرات اقليمي