باران رعد و برقي بعنوان يكي از پديده هاي بسيار مهم اقليمي در منطقه سيدني استراليا محسوب مي گردد. اين نوع بارانها اغلب تاثيرات فاجعه باري بر روي محيط طبيعي، مردم و اقتصاد منطقه بر جاي مي گذارند. در اين تحقيق سعي بر آن بود تا بارانهاي رعد و برقي منطقه سيدني، از نقطه نظر تغييرات مكاني بين سالهاي 1960 تا 1993 ميلادي با بيان جزئيات بيشتري، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج مطالعات قبلي محقق نشان داده كه بارانهاي مذكور اغلب در فصول بهار و تابستان وطي ساعات بعد ازظهر و اوايل شب اتفاق مي افتد. ضمنا در مناطق ساحلي و كوهستاني ميزان بارندگي زياد و در مناطق پست داخلي حوضه سيدني كمترين مقادير باران مشاهده مي گردد. تصور گرديد كه شايد فاكتورهاي محيطي نظير: عناصر اقليمي محلي و عوارض سطح زمين، وقوع رعد و برقها و در نتيجه بارانهاي مربوطه را كنترل مي نمايد. در همين رابطه و در قدم اول، تغييرات مكاني بارانهاي منطقه، در طول ماههاي گرم سال (اكتبر تا مارس) دريك مقطع زماني 24 ساله و با استفاده از داده هاي 191 ايستگاه باران سنج با اعمال شرايط خاصي، مورد توجه قرار گرفت. از نقطه نظر رياضي، توابع گاما (مقادير بتا و آلفا) ميزان احتمال توزيع بارانهاي روزانه (ناشي از رعد و برق) را توصيف و خلاصه نمودند. مدلهاي حاصله بيانگر نظريه تاثيرات همزمان عوامل توپوگراف زمين، فاكتور نزديكي به ساحل و محيط شهري در كنترل مقادير بارانهاي رعد و. برقي در فصل بهار و تابستان بودند. بنابراين، به منظور اثبات موضوع، يك سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) – طراحي شده براي اهداف كليماتولوژيكي – مورد استفاده قرار گرفت. مدلهاي حاصله نظريه احتمال تاثير عوامل فيزيوگرافيك، بر روي توزيع مكاني بارشهاي رعد و برقي را تقويت نمودند.

كلمات كليدي:

بارشهاي رعد و برقي سيدني ، توابع گاما ، GIS ، مدلهاي توزيع بارش ، عوامل فيزيوگرافيك زمين