فرايند تبديل آب مايع به بخار را تبخير گويند. تبخير بعنوان تابعي از شرايط كلي وضع هوا از جلمه مشخصه هاي بارز اقليمي محسوب شده، يكي از اجزاء مهم بيلان آب حوضه هاي آبريز بشمار مي رود. از آنجا كه در مناطق گرم و خشك ايران، حجم عظيمي از آب بصورت تبخير از دست مي رود آگاهي از ميزان آن به منظور طراحي و اجراي پروژه هاي عمراني ضرورت دارد. داده هاي ثبت شد تبخير در سالنامه هاي وزارت نيرو و سازمان هواشناسي بعضا با فقدان داده ماههاي سرد سال همراه است در حاليكه احتساب آن در سر جمع تبخير سالانه مهم بوده، عدم توجه به آن نتايج كار كارشناسان را دچار نقص مي كند. در اين تحقيق با استفاده از سالهاي داراي دوازده ماه تبخير هر ايستگاه، نسبت تبخير ماههاي گرم هر سال به تبخير تمام ماههاي آن سال محاسبه و از ضرايب بدست آمده هر ايستگاه ميانگين گيري شد. سپس همبستگي بين ضرايب با عرض جغرافيايي، ارتفاع و متوسط حداكثر دماي ايستگاه محاسبه و از طريق رگرسيون چند متغيره ضريب مذكور براي سالهاي فاقد داده تبخير ماههاي سرد سال و نيز ايستگاه هاي فاقد داده ماههاي مذكور استفاده و تبخيز ماههاي سرد سال در سر جمع تبخير سالانه منظور شد. با توجه به ضريب اطمينان بالاي بدست امده، كه در مقاله به آن اشاره شده است، براي احتساب تبخير ماههاي سرد سال در مجموع تبخير سالانه منطقه، بدون اندازه گيري تشت تبخير مي توان از آن بهره گرفت.

كلمات كليدي:

تبخير ، حوضه آبريز مركزي ، عرض جغرافيايي ، ضريب همبستگي ، رگرسيون چند متغيره