يكي از شيوه هاي ترابري زميني استفاده از خطوط ريلي است. در دنيا مطالعات بسياري در مورد تاثير اقليم بر روي انواع ترابري صورت گرفته كه تمامي آنها نشان دهند اين است كه شرايط جوي بر تمامي اشكال حمل و نقل (هوايي، دريايي و زميني) اثر مي گذارد. شناخت عواملي چون دما، باد، انواع ريزش هاي جوي، يخبندان و … در مناطق مختلف اين امكان را پديد مي آورد كه طراحان راهها بتوانند با توجه به محدوديت هاي منطقه، سلامت حمل و نقل را بهتر تامين نمايند. لذا ساخت، نگهداري، مراقبت، تعمير و عمليات جاده ها، مواردي هستند كه تمامي دستخوش حوادث آب و هوايي مي شوند. در سال هاي اخير طرح احداث راه آهن كرمان – زاهدان به منظور كاهش محروميت از مناطق جنوب شرقي ايران مورد مطالعه و اجرا قرار گرفته است. اين طرح علاوه بر آن قادر خواهد بود امكان تبادل كالا را با كشور همسايه، پاكستان آسان تر و سريع تر نمايد و از سوي ديگر مشكل مسافرت را كه به دليل عبور از مسير بيابان هاي عظيمي چون كوير لوت در فصول سرد به دليل برودت زياد و در فصول گرم به علت گرماي شديد بسيار مشكل مي باشد را مرتفع نمايد. بديهي است براي اجراي چنين پروژه اي نياز به مطالعات گسترده و همه جانبه اي ، يكي از اين جوانب بررسي موانع و محدوديت هاي اقليمي موجود در طول مسير ميباشد كه در اين مقاله مورد توجه و بحث قرار گرفته است. از جمله شرايط نامطلوب جوي كه بر روي مسير راه آهن تاثير مي گذارد، وجود درجه حرارتهاي بحراني و بروز طوفانهاي شن و خاك و سيل ماسه هاي روان است كه امكان حركت و عبور قطار را در طول مدت وقوع اين رخدادهاي طبيعي از بين مي برد، لذا جهت در امان ماندن وحفظ سرمايه هاي به عمل آمده بر روي محيط و استفاده بهينه از مسير حركت قطار در طولاني مدت، كاهش و مقابله با اثرات مخرب و زيان بخش بلاياي طيبعي و جوي و در نهايت استفاده بهينه از عوامل جوي از طريق مقابله با جريان و يا استفاده از آن لازمست كه از تاثير نامطلوب آنها بر مسير كاسته شود.

كلمات كليدي:

راه و ترابري ، اقليم ، كران - زاهدان ، مسير راه آهن ، حمل و نقل زميني ، درجه حرارت هاي بحراني ، طوفان شن